من که می دانم شبی عمرم به پایان می رسد

نوبت خاموشی من سهل و آسان می رسد

من که می دانم که تا سرگرم بزم و مستی ام

مرگ ویرانگر چه بی رحم و شتابان می رسد

من که می دانم به دنیا اعتباری نیست نیست

بین مرگ و آدمی قول و قراری نیست نیست

من که می دانم اجل ناخوانده  و بیدادگر

سر زده می آید و راه فراری نیست نیست

پس چرا عاشق نباشم

فقط همیشه این بیتو یادمون باشه

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

طلب عشق ز هر بی سر و پائی نکنیم

 عشق فقط یه دونس اونم عشق خودمه

دیوانه وار عاشقتم عزیز دلم  

کاش میدانستی

که همه زندگی من هستی